Met souplesse slingerend en ogenschijnlijke eenvoud bedwingt hij de zwaarste en hoogste bergpassen alsof het een spelletje is. Hij is de meest sierlijke klimmer van het peloton en veruit de beste helper in bergetappes. Een knecht als geen ander. Een meesterknecht. Of nog beter, de meester onder de meesterknechten.


Foto: Rafa Gomez / SprintCyclingAgency


Sepp Kuss is een wielrenner die mij al jaren intrigeert. Het plezier dat er van zijn gelaat afspat in de meest zware bergetappes in werkt aanstekelijk. Ik word er vrolijk van als ik hem bezig zie. Niet zwoegend, maar dansend. Niet peinzend, maar genietend. Niet van moeten, maar van willen. Niet om te winnen, maar om te helpen. Niet voor zichzelf, maar voor het team. Altijd voor het team. Altijd dienend. Altijd gevend.


Zelfs nu, nu hij de etappe naar Javalambre won en ij zo na de rode leiderstrui bemachtigde, blijkt hij dat in dienst van zijn ploeg te doen. Het feit dat hij in de laatste kilometer het vieren van zijn overwinning verkoos boven het strijden voor extra seconden gaf aan dat zijn ritoverwinning en tijdswinst onderdeel is van het plan van Jumbo – Visma. Het was een cadeautje aan de meesterknecht en tegelijkertijd een middel om de concurrentie – met zeer veel succes – onder druk te zetten. Sepp Kuss won dus niet voor zichzelf, maar voor het team. Niet alleen omdat zijn team dat wil, maar ook omdat hij dat zelf zo wil.

Dromen over Vuelta-winst

Toch hoop ik dat het anders is. Toch hoop ik dat Jumbo – Visma nu probeert om Sepp Kuss stiekem naar de eindzege te helpen. Toch hoop ik dat de kleine, vrolijke Amerikaan die zich niet prettig voelt in een rol als kopman, nu wél als kopman wordt ingezet. En dan het liefst op een manier dat hij het zelf niet door heeft. Hij heeft immers een mooie voorgift op de belangrijkste uitdagers van zijn kopmannen, dus de mogelijkheid is er.

Want als er iemand is die ik de eindzege in de Vuelta gun, dan is het Sepp Kuss wel. Ook al durft hij daar zelf waarschijnlijk geen minuut over na te denken. Hij hielp dit jaar Roglic al naar de Girowinst en begeleidde Vingegaard naar de Tourwinst. Nu rijdt hij zijn derde grote ronde van het jaar en opnieuw is hij bij de besten bergop. Indrukwekkender gaat het niet snel meer worden. Hij toonde zich dit jaar opnieuw en nog meer dan ooit de absolute meester onder de meesterknechten. En ik hoop, voor nu, voor één keer, de winnaar on de meesterknechten. Go, Sepp Kuss!

Ik volg de wielersport al vanaf eind jaren '90 en sindsdien elk jaar weer een beetje fanatieker. Daarnaast schrijf ik graag en vind ik het leuk om digitaal creatief bezig te zijn. Dit komt samen op Wielervisie, waar ik met passie mijn visie op de wielersport deel.

Leon Janssen, 32 jaar